Hey Friends.....

So, how's life now? No fats? ahamm......

Actually, I need to work for our 115 first draft of Intro (Avril!!!). Oh gosh, this is such a difficult task.....JOURNAL Articles......vanity.......

Ok, until next time....many things to do......

See you all!!

Take care and God Bless!!!

Merry Christmas and Happy New Year!!!

            “Isa, dalawa, tatlo, pito, sampung dyip, anong petsa na at wala pa si MALTC bus?   Tiyak lagot na naman ako kay Diosa!,” ganito ang pang-araw-araw kong hinanaing tuwing makakasama ko si Monsay.  Pang-ilang bases na ba ako nahuhuli sa tsismisan at yabangan sa loob ng isa at kalahating oras na hawak kaming mga henyo sa ilalim ng  batas militar ng isang baboy?  Halata bang may lihim akong galit sa kanya?  Ang masasabi ko lang, tunay siyang baboy sa katawan niyang isang pisngi lang ng puwet ang nakakaupo sa isang tipikal na upuang pang-estudyante.  At isa pa, sa tuwing nakikita ko siya, huwag ka!  May pagkaing bitbit parati kasama ang kanyang kulay puting bote ng tubig at kung mamalasmalasin ka ay maririnig mo ang malanding si Diosa, “Arthur, pakikuha mo naman ako ng tubig - yung warm ha, kalahating cold at kalahating hot (tonong maamong aso).”

            Naku, tama na nga kay Diosa ng kagandahan, este Dr. Morong, dapat may Dr. kapag kaharap mo siya at Diosa naman kapag nakatalikod siya.  Ay, salamat at lumipas na ang trenta minutos na kasama si Diosa.  Bakit trenta?  Kasi nga, late ako.

            Ano ba ang tunay na Monyans?  Sa loob ng apat na taong nakapiling ko si Monsay, samu’t saring kagaguhan na ang nasaksihan, narinig at nagawa ko rito.  Pasensiya na, tao lang tayo, may mga katarantaduhan din sa buhay.

 Subukan nating pansinin ang kalinisan ni Monsay, ayan, saan ka ba nakakita ng isang comfort room na puwedeng matulugan sa linis ng sahig at sobrang kaputian nito?  Paano ba naman, dapat nakamedyas ka lang kapag gagamit nito at ang kakaiba rito, hindi maiiwasan na may makasabay kang may amoy ang paa at kung masuwerte ka, makikita mo si butas na medyas.  Bagong disenyo?

            Well, uso rin kay Monsay ang gulo sa gitna ng quadrangle at heto pa, freshie pa lang ako ay may saksakan pang muntik nang mauwi sa ubusan ng lahi ang bumulaga sa akin.  Ang ganda namang pambungad nito!  Siyempre, hindi mawawala sa linya ang sangkaterbang sabunutan, murahan at bangayan sa koridor.  Pang-squatter ba ang asta?  Sila lang yun, di kaming mga henyo.  (Talaga lang ha!)

            “Putang-ina, ang galing mo, bakla!,” ito ang maririnig mo kay Mam Santos na isang baboy rin pero tomboy nga lang na mabibigla ka na lamang kapag sinita o di kaya’y binati ka niya.  Ibang klaseng papuri di ba?  Mayroon pa!  Si Mr. Galvez a.k.a “Ms. Galvez”, na bukod pa sa nagbebenta ng pagkamahal-mahal na limang pirasong short bond paper na may tatak ng pangalan niya, bida rin siya sa dakmaan, oo, yung touching the two balls.  Heto pa, ang nagbibida-bidahan na si Mam Sugui a.k.a “Palda Cutter”, na pinagtataguan ng mga pokpoking Monyans, ibig sabihin pasaway na pagkahaba-haba ng palda pero uwag kang mag-alala, konti lang ang sila.  Nareport na nga ito sa DepEd, paano ba naman hihilahin ka sa gitna ng quadrangle nang sapilitan saka dadalhin sa AVR at paglabas ni babae, namumugto ang mga mata at balibaliko na ang tabas ng kulay luntiang palda niya.

            Kamustahin naman natin ang mga prinsipal ni Monsay? Mayroon lang namang apat, una, si Mam Cielo na sobrang bait pero ubod naman ng payat na bansag nga sa kanya’y “walking dead”, kasi ba naman halos tumira na siya kay Monsay pati nga sa mga araw ng bakasyon ay nakabantay pa rin siya rito, siya na lang kaya ang maging sikyo para tipid sa gastusin ni Monsay.  “Si Macusi, si Macusi, andyan na!  Takbo!” ganito ang maririnig mo tuwing parating na si Mam Macusi. Paano ba naman parang bagyo ito kung humawi ng mga tenga ng mga Monyans, lalo na sa mga pasaway! 

            Hindi rin mawawala sa sirkulasyon si Gumby, Gumby, Gumby … walk like a man.  Siya ang prinsipal ng mga henyo, DOST class dati, ngayon ay SSC na, also known as “Special Science Class”. Kami yun! Huh, hangin! At siyempre, mayroong opisyal na prinsipal at iyan ay si Gil, sa mata ng mga Monyans ay napaka-KJ, bakit kamo?  Muntik na kaya kaming hindi magka-JS Prom dahil sa INC siya, anong pakialam kaya namin sa relihiyon niya, siya ba ang dadalo doon?  Salamat na lamang nga at wala siya noong araw na iyon.

            Oops, si Monsay nga pala ay parang si QueSci, MaSci at PhiSci, yun nga lang sa tapat kami ng palengke at nakahanay sa EDSA na sa tuwing dadaan ang MRT ay titigil si Mam Curio ng pagtuturo, ang guro namin sa Pisika na sobrang bait at yaman na sa tuwing papasok kami sa klase niya ay may pagkain kaming nadadatnan sa mesa niya at para sa amin iyon (galing States lang naman!).

            Isa pa, kalebel pala naming mga henyo ang mga Sciences dahil una, feeling kami pero justifiable naman, sa katunayan, tuwing Math competition ay kung hindi sila ang first kami ang second out of many schools sa NCR, pana-panahon nga lang yan sabi ng iba. Siyempre, papahuli ba kami sa kantahan, kami ata ang isa sa mga da best na hayskul choir, totoo yun ha!  Alam mo ba kung bakit?  Busog kaya kami sa sangkaterbang putang-ina na pagmamahal ni Mam Nady, o di ba negative reinforcement, pero may learning naman? 

            Ano na-overwhelm ka na ba kay Monsay – ibang lebel no?  Buti na lang pala na dito ako namulat sa katotohanan ng buhay – na ang buhay ng tao ay minsan nasa taas, at  minsan nasa baba.  Pero bihira ito mangyari basta’t masipag ka lang, tingnan mo si Kalihim Angelo Reyes na graduate kay Monsay na sobrang mahal at ipinagmamalaki niya ito.  Katunayan, ayon sa kanyang speech noong nasa Country Club siya kasama an mga elite people, dalawa lamang ang hayskul sa buong Pilipinas, “ang Ramon Magsaysay (Cubao) at iba pang hayskul”.  Wow naman!

Ay naku, sobrang sarap talagang balik-balikan ang mga katotohanan, kabalastugan at kalokohan sa likod ng nagtatagong imahe ni Monsay, gamit ang mulat na mata ng isang Monyans. Monyans na panghabang buhay kong ipagmamalaki na ako’y mula sa angkan ni Monsay.